Chrëschtdag ass en traditionellt Fest a westleche Länner. All 25. Dezember ass de Gebuertsdag vu Jesus Christus, de Grënner vum Chrëschtentum. Well d'Bibel notéiert datt de Jesus an der Nuecht gebuer gouf, Leit ruffen der Nuecht vum Dezember 24 “Hellegowend”.
Chrëschtdag war ursprénglech eng reliéis Vakanz. Am nonzéngten Joerhonnert, mat der Popularitéit vun Chrëschtdag Kaarten an der Optrëtt vun Santa Claus, Chrëschtdag huet lues a lues populär ginn.
Haut, vill Länner ronderëm d'Welt feieren Chrëschtdag op dësem Dag, an et huet jidderengem d'Liewe koum. Dëse Post wäert Iech d'Geschichten a Legenden iwwer Chrëschtdag erzielen.
Kleeschen
Et gi vill Legenden iwwer de Santa Claus an Europa. Awer déi meescht zirkuléiert Legend ass datt wann Chrëschtdag just am drëtten Joerhonnert AD Form geholl huet, do war e ganz räichen a léiwen ale Mann, deen am kale Wanter dacks an engem Hirschkutsch ronderëm gefuer ass. Wann hien eng aarm Persoun begéint, den ale Mann wier generéis him ze hëllefen.
Een Dag, just viru Chrëschtdag. Den ale Mann ass an eng Stad komm an huet héieren datt et eng Duechter vun enger aarmer Famill war, déi amgaang ass ze bestueden. Awer si war aarm an hat keng Doheem a schéi Kleeder, an d'Braut war ganz ängschtlech doriwwer, an hiert Gesiicht war oft traureg.
Den ale Mann war ganz sympathesch fir d'Meedchen, also am Dout vun der Nuecht, hien huet roueg eng Täsch mat Goldmënzen duerch d'Meedchen d'Fënster als Kaddo erofgefall.
Wéi d'Nuecht däischter a presséiert war, d'Täsch mat Goldmënzen ass an de Strëmp gelant, déi d'Meedche beim Kamäin hänkt. D'Meedchen huet Goldmënzen fonnt wéi si den nächsten Dag erwächt an hir Strëmp undoen. Mat der Hëllef vum ale Mann, d'Meedchen huet sech uerdentlech a lieweg bestuet.
Net nëmmen déi al Leit ginn dacks Goldmënzen un déi Aarm, si sinn awer och frou, Kaddoe wéi Séissegkeeten a Spillsaachen fir Kanner op Chrëschtdag Eva ze schécken.
Allerdéngs, seng Kaddoe ginn net offen, an hie gehäit se dacks an der Nuecht aus dem Kamäin, sou datt d'Kanner ëmmer fréi Chrëschtmoien eng Iwwerraschung kréien.
Am Zäitoflaf, d'Leit hunn entdeckt datt dës Kaddoe vun engem frëndleche Mann mat engem Sëlwerbaart geschenkt goufen, e roude Kleed mat wäissem Samt ofgeschnidden, e roude Hutt mat wäisse Rand, hält e Staang, an engem Schlitt reiden.
Also, Leit genannt den ale Mann genannt Nicholas Santa Claus. Natierlech, De Kleeschen bréngt net nëmme Kaddoe fir d'Kanner. Fir déi naughty Kanner déi net op Rot lauschteren, hie refuséiert net nëmmen Kaddoen ze ginn, mee wäert d'Krüchen erhéijen an de naughtesche Kannerarsch schloen.
Méi spéit, fir Kanner e gudden Dram a Verlaangen ze ginn, d'Leit hu viru Chrëschtdag de Kamäin gebotzt, deen zum Kamäin féiert, an huet de Kanner gesot, Strëmp beim Kamäin ze hänken, ier se an d'Bett ginn, fir Kaddoen vum Kleeschen ze kréien.
D'Kanner wäerte gehorsam schlofen mat erfreelecher Erwaardung, an den nächsten Dag erwächen an denken datt et e Kaddo vum Kleeschen ass wann se hir Strëmp voller laangerwaarde Chrëschtkaddoe fannen.
Chrëschtdag Bam
Et gëtt gesot datt e Bauer e hongeregt Kand op enger schneeweeger Chrëschtnuecht krut an him e flotten Chrëschtdinner iesse léisst. D'Kand huet e Spuerzweige gebrach an et op de Buedem gepflanzt fir dem Bauer seng Dankbarkeet auszedrécken. merci a Segen.
Nodeems d'Kand fort ass, de Bauer huet festgestallt, datt d'Branche an e klenge Bam verwandelt gouf. Eréischt duerno huet hien gemierkt datt deen deen hien kritt huet en Engel vu Gott war.
Dës Geschicht gouf d'Quell vum Chrëschtbeemchen. Am Westen, ob Dir e Chrëscht sidd oder net, e Chrëschtbeemchen soll fir Chrëschtdag virbereet ginn fir d'festlech Atmosphär ze erhéijen.
Chrëschtbeem sinn allgemeng aus ëmmergrénge Beem wéi Fir a Zypress gemaach, déi laang Liewensdauer symboliséieren. De Bam ass mat verschiddene Käerzen dekoréiert, faarweg Blummen, Spillsaachen, Stären, a verschidde Chrëschtkaddoe ginn drop hänken. Op Chrëschtdag Eva, d'Leit sangen an danzen ronderëm de Chrëschtbeemchen an ameséieren sech.
Chrëschtdag Box
Et bezitt sech op d'Boxkaddo, déi d'Western de Bréifdréier oder Dénger op Chrëschtdag ginn, normalerweis an enger klenger Këscht.
Eemol, et war en frëndlechen Adel, deem seng Fra u Krankheet gestuerwen ass an hien a seng dräi Meedercher hannerlooss huet.
Den Adel huet vill Saache probéiert, awer gescheitert an huet keng Suen, also hu si missen an e Bauerenhaff plënneren a seng Duechter hu missen d'Baueraarbecht selwer maachen, wéi Kachen, Nähen, an Botzen.
E puer Joer méi spéit, wéi d'Duechtere bestuet Alter erreecht, de Papp gouf nach méi frustréiert, well hie keng Sue hat fir Doheem fir seng Meedercher ze kafen.
Een Owend, d'Meedercher hunn hir Strëmp virum Kamäin hänken fir d'Kleeder ze wäschen.
Den Nicholas ass dës Nuecht bei hir Dier komm nodeems hien iwwer den Zoustand vun hirem Papp geléiert huet. Vun der Fënster, hien huet gesinn, datt d'Famill schlofen, an hien huet d'Meedercher gemierkt’ Strëmp.
Direkt, hien huet dräi kleng Päckchen Gold aus der Täsch erausgeholl an se een nom aneren an de Kamäin geheit, a gefall just an d'Meedercher’ Strëmp. Den nächsten Moien, d'Duechtere sinn erwächt fir hir Strëmp voller Gold ze fannen, genuch fir hir Doheem.
Als Resultat vun, den Adel konnt seng Duechtere gesinn bestueden an ëmmer glécklech liewen.
Méi spéit, Kanner op der ganzer Welt hunn d'Traditioun vun ophänken Chrëschtstrümpfe weider. Kanner an e puer Länner hunn aner ähnlech Douane, wéi a Frankräich, d'Kanner setzen d'Schong op de Kamäin, a sou weider.
